10 NOVEMBER

10 NOVEMBER : BARAQUE MICHEL - SIGNAL DE BOTRANGE

Rond 9 uur rijden we naar het startpunt van onze wandeling : de grote parking op de Baraque Michel. Zo rond 9.30 u vertrekken we, de weersgoden hebben niet veel goeds voorspeld Verdrietig. Onmiddellijk stappen we een smal pad in "la Grande Fagne" binnen. Met enkele koene Floriestjes neem ik algauw een zeer smal zijpaadje dat ons dwars door het veen leidt. Wat een uitzichten hier ! Wat verder sluit de rest van de groep zich opnieuw aan en stappen we over knuppelpaden richting "le Noir Flahay". We horen de Helle naast ons kabbelen, op sommige plaatsen met heel sterke stroming zelfs. Hier komen we niemand tegen. De max ! In de verte zien we de "veenspoken", boomskeletten die herinneren aan de zware veenbranden van 2011. Magisch gewoon. Ondertussen is het ook wat harder beginnen regenen en zien we boven en onder ons water Fluistert. We lopen door en langs het grootste veengebied : la Fagne Wallonne. Wat een uitzicht ! Waan me in de steppen van Namibia ... Na ongeveer 10 km bereiken we het Signal de Botrange en de "Fagneteria" alwaar we onze picknick kunnen opeten en lekkere verse soep bestellen. Uiteraard ook allerhande snacks. De grote ronde haard brandt bij het binnenkomen. Ik begeef me naar het toilet om mijn sokken uit te wringen ... Gisteren had ik m'n zware Meindl's aan voor een droge wandeling en vandaag mijn minder waterdichte Lowa's voor een natte wandeling. Na al die jaren nog niet "geleerd" zeker ? Na de middag zetten we terug koers door de venen en volgen een tijdje de GR573 onder meer door het Fagne de la Polleur. Nadien klimmen we over kleine en wat avontuurlijke paadjes mét zicht op het uitgestrekte landschap. Beneden zien we andere wandelaars lopen. Zo komen we ook aan "la Croix des Fiancés", dat herinnert aan de verloofden François en Marie-Josèphe die hier omkwamen in een sneeuwstorm in 1871 wijl ze op weg waren voor de "papieren" voor hun huwelijk. Bijzonder tragisch hoe men vroeger kon verdwalen in het uitgestrekte veen. Er zijn ook veenlijken van honderden jaren oud opgehaald. Algauw komen we aan de Chapelle Fischbach vanwaar destijds 's avonds de klok geluid werd om verdwaalde veenlopers zich te laten oriënteren. Gelukkig zijn wij, Floriestjes geen verdwaalde veenlopers ... Een drankje in de Auberge de la Baraque Michel smaakt heerlijk. Alsook het lekkere eten opnieuw in "onze" Cremaillère. Topadresje ! 

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •