OCHTEZEELE-ARNEKE

De aanwezigheid van 11 Floriestjes geeft me moed om te blijven doorgaan (zoals Johan Deroo het zegt : bluuv'n goan). Helaas heb ik er een aantal noodgedwongen moeten weigeren … Op het strand mogen ze op hopen liggen, wandelen met 16 mensen is verboden ! Begrijpe wie kan … Bij onze rit naar de startplaats krijgen we plots mist ter hoogte van Zonnebeke, de lichten van mijn auto aan, voor-en achtermistlichten idem, ongelooflijk is precies of hier een waterdek of wolkendek vóór ons hangt. Nooit eerder meegemaakt op een 16de augustus …

 We staan allen paraat in het “stadscentrum” van Ochtezeele; een handvol huizen omheen het mooie kerkje dat nog steeds zijn kerstversiering op de voorgevel draagt. Aan de zijkant hangt een kruis met Vlaamse tekst, zo zullen we vandaag vele herinneringen zien aan de tijd dat dit stukje Frankrijk nog bij België behoorde. Het hof rond de kerk heeft ook nog vele zerken met Vlaamse namen.

De GR128 leidt ons het eerste stukje richting Arnèke. Bij de voorbereiding in januari van dit jaar zagen we alleen naakte akkers en hadden we constant zicht op de Casselberg en Recoletteberg in de verte. In augustus waren de akkers bezaaid met maïs, boontjes, bieten en was het meeste koren al gedorst. Paletten van groen en strogeel met een mist-erieus zicht op het landschap achter ons. In Arnèke steken we de Peene Becque over en zien het enorme complex van “Van Kempen”, een orphelinat van eertijds dat nu Maison de repos geworden is. Het is nog maar 11.30 u, de mis is net voorbij, mensen lopen er op “hun beste” gekleed rondom de mooie hallenkerk van Arnèke. We bezoeken dus dit mooie gebouw waarvan het orgel onmiddellijk opvalt (weeral bezaaid met Vlaamse teksten), de prachtige lambrizering, het heel oude Christusbeeld naast “het pasterke van Ars”, de kleurrijke glas-in-lood ramen, de gesculpteerde preekstoel en de herdenking aan Mademoiselle van Kempen die hier dus veel goeie werken verricht heeft.

We halen onze picknick boven in café-tabac “au lion d'or”, café-rando zoals we die graag hebben. Enkele mensen van het dorp gaan zich spontaan verplaatsen aan een ander tafeltje in het voorste deel van het café zodat wij corona-veilig aan enkele tafeltjes kunnen plaats nemen. Na de middagpauze volgen we opnieuw “le circuit des 7 planètes” in tegengestelde richting weliswaar. De weergoden zijn ons goed gezind, ideaal wandelweer, af en toe een briesje … Tussen 2 maïsvelden door verschijnen plots grijze wolken en horen we trommelgeroffel in de lucht. We zien een hoeve met grote hangar opzij, de eerste regendruppels vallen, het begint harder te waaien. Toch schuilen of doorstappen ?

Met ons 11 gaan we inderdaad onder het afdak. Er worden herinneringen opgehaald. Demis Roussos … Ik zeg : een topnummer van hem was toen hij nog bij Aphrodite's Child zong van “rain and tears”... Johan DR haalt zijn smartphone boven en laat het nummer spelen. Er hoort zelfs een danspasje bij met z'n Marijke... De tijd gaat voorbij, er valt quasi niks uit de lucht. We vervolgen onze weg, passeren de ferme des 7 planètes en gaan tussen veld-en graswegen verder richting Ochtezeele. Ik had gezegd dat we om 16.30 u “binnen” zouden zijn en het was klokslag dat uur als we terugkwamen bij de auto's waar ook Wim al wachtte op Goedele. Terwijl we onze schoenen wisselen, begint het waarempel serieus te regenen. Wat hebben we weeral geluk gehad met het weer … We rijden naar Noordpeene voor een “skjèbier” edoch is daar brocante- en antiekmarkt, omleiding, volle cafés … Zodat we beslissen naar Cassel te rijden hiervoor. Op het zonnige terras van café “den oude meulen” drinken we een Vlaamse Leeuw, kiepong of ander lekkers en … De zunne brandt were meedogenloos. Dit was de mooiste 16de  augustus ooit ! Bedankt aan alle aanwezigen... W'een oes gejeund en we ziên wére content ... Ik herinner me nog steeds de wijze woorden van mijn Duitse werkgever destijds toen ik op reis vertrok met heel mooi weer ...  “Wann Engel zum Himmel fahren” was zijn steevaste uitdrukking. De engelen hebben ons weer beschermd ...