ROESBRUGGE 14 JULI 2019

EINDELIJK ! Na 2 keer verplaatst te zijn "wegens te hoge waterstand van de IJzer" de wandeling op Westvlaams terrein met m'n Floriestjes ten uitvoer gebracht 🙂. Bij de voorbereiding in februari 2018 liep ik het stuk langs de Heybeek zo'n 50 meter door 20 cm diep water. Gelukkig had ik mijn "getjes" aan edoch dit was niet voor herhaling vatbaar. Meindl geeft geen waarborg op dergelijke tests van de Goretex in de schoenen. Met 12 mensen stonden we aan de start aan de brug over de IJzer in Roesbrugge. We zien er het houten hutje - infopunt dat we op enkele plaatsen op de GR130 Yser-IJzer zien - en bevinden ons meteen in de weidse natuur. Aan bewegwijzering geen gebrek : GR130-GR5A en wandelknooppunten.Vanaf het voetgangersbruggetje is er een mooi uitzicht op Roesbrugge en in de verte zien we ook al Haringe liggen. Op Franse grond worden de knooppunten ietwat anders aangeduid en via een stuk verharde weg - grrrr - krijgen we al Bambeque (Bambeke) in het vizier. We zijn welkom in café "in de Linde" bij Brigitte en Christian en mogen op het mooie terras onze boterhammetjes opeten. Het is daar één en al bloemenpracht, een oase ... Vriendelijke bediening en héél correcte prijzen 🤪. Ik vraag aan Brigitte of de kerk open is en ze gaat onmiddellijk vragen of we een "gegidst bezoek" kunnen krijgen. We spreken af met René Neirynck - ten twjèn ik moe nog jèst eet'n enni"- die ons in zijn beste Westvlaams uitleg geeft over de retabels waarvoor dit kerkje befaamd is. Heel plezant, komiek, hoe je het ook noemt en mijn ervaring is dat mensen uit Frans-Vlaanderen soms meer hun best doen om Vlaams te spreken dan sommige van onze landgenoten in onze hoofdstad. Na een collecte van 0.5 € per Floriest geef ik hem 6 € en hij vindt dit écht niet nodig. Wij dringen aan en na mijn "ier kuj vier pientjes mee drienk'n bie Brigiettje" aanvaardt hij dit toch in dank. Na de middag lopen we enkele kilometers tot aan het gehucht "Kruystraete" en wat verder duiken we opnieuw de natuur en België in. Er wordt een stukje langs de Dode IJzer 2 keer gedaan maar de natuur is daar zo overweldigend dat dit niet tegensteekt. Tussen de tarwevelden bereiken we Haringe met z'n pittoreske kerkje. Ongeveer kilometer later staan we terug in Roesbrugge voor een "skjèbier" of iets beters in "'t Kerkegat". 22,9 km geeft mijn Osmand aan. Twas were goed !