BRAY-DUNES

Afspraak aan de grens De Panne - Bray-Dunes. Perroquet heet de wijk aldaar. Tabac en Leonidaswinkels ... Doar ziên de Franske zot van ... Met 16 Floriestjes starten we - na nog een lekkere Franse koffie - rond kwart na 10. Er zitten 2 mensen van Nieuwpoort bij 🙂. De oude spoorweg ligt er troosteloos bij. Overgroeid met van alles wat stekelig is of te weelderig. Op 6 januari ging ik hier voorbereiden en liepen er mensen over dit spoor. Her en der lagen lege waterflessen tussen het struikgewas. Mensen die van Calais kwamen ?? We blijven ons spoortje naast het spoor volgen tot we rechts de Dune du Perroquet kunnen induiken. Soms is het eventjes zoeken en - niettegenstaande ik hiervan een beschrijving heb in mijn dagstappergids Frans-Vlaanderen - vertrouw ik zoals altijd op mijn Osmand-gpx. Dus ... vinden we een overstapje dat voor sommigen nogal hoog blijkt te zijn en zetten we ons pad verder langs de overkant. Echter ... We moesten helemaal niet aan de overkant zijn, dus ... Maken we een ommetje met nóg een hindernis, dit keer een hardnekkig gesloten afrastering die we toch temmen via een op de grond liggende balk. Dit is écht Floriesten 🤪. Tegen de middag passeren we de Calvaire des Marins. Ter ere van de vele IJslandvaarders die hun leven lieten op zee en dus niet terugkeerden naar vrouw en kinderen. Korte voormiddag wegens schaars aanwezige cafés, maar we worden vriendelijk ontvangen in le K@zac waar we het grote terras mogen gebruiken voor onze picknick. Na de middag trekken we doorheen de Dune Marchand, langsheen het grote gebouw (sanatorium) dat in de oorlog aangewend werd als militair hospitaal. Heel afwisselend parcours : bosjes, verharde zandwegen, duinen én ... Het weer doet het prima. CEO is sinds ongeveer een week snipverkouden, snotterend, rooie ogen, zere keel (kan nie goe klapp'n en dat is een ramp), hooi- en andere koorts maar misschien doet de zeelucht toch wat deugd ? De GR120 begeleidt ons verder door de duinen alsook enkele locale PR's. Wat een rust hier. Je komt niet veel wandelaars tegen en die hebben we ook niet direct nodig. Het stukje strandlopen is een waar genoegen: w'een wiend ool agtre en de zee ebt weg dus is er een harde strook zand die het stappen vergemakkelijkt. Op de dijk van Bray-Dunes wordt er een ijs- Karmeliet- of ander lekkerspauze ingelast. Nog een 4-tal kilometer scheiden ons van onze auto's, deels langs het water, deels op het Grenspad. Tweede keer dat ik de wandeling liep dit jaar, voor mij een heel leuke ervaring, voor de medewandelaars hopelijk ook 🙃. Bijna aan de auto's zien we een bordje staan : "moules-frites 14 €" en ons avondeten is algauw beslist. Als afsluiter van deze prachtige zonnige dag ! Merci aan de Floriestjes die erbij waren, spijtig voor de thuisblijvers ...